Posts tonen met het label persoonlijk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label persoonlijk. Alle posts tonen

vrijdag 28 augustus 2020


ZES  DINGEN DIE HEEL VEEL LEERKRACHTEN DOEN.............. 
(en eigenlijk heel irritant zijn)



Leerkrachten zijn een volk apart en naast het spectrum aan fantastische eigenschappen dat zij bezitten, zijn sommige karaktertrekken iets, eh, minder benijdenswaardig.

Ik kan er over meepraten...... Ik heb zes neven en nichten (zowel 'volle', als aangetrouwd) die in het onderwijs werkzaam zijn. En soms.......GRRRRRRRRRR!!!!!!!!


1. Niet om kunnen gaan met taalfouten in je omgeving

Ook wanneer je niet op school bent en er geen kinderen in de buurt zijn, sta je ‘aan’ en voel je de behoefte om alles en iedereen te verbeteren.

Ik heb hier persoonlijk heel ook wel wat veel last van.(al werk ik dan voor het 'zeer speciaal onderwijs' als vervoersbegeleidster).  Als ik volwassenen dingen als ‘Hun komen wat later.’ of ‘Beter als gisteren’ hoor zeggen, ontstaat er een kleine kortsluiting in mijn hersenen en moet ik me inhouden niet ‘ZIJ!’ of ‘DAN!’ uit te roepen.



2. Heel hard praten

Als je gewend bent een klas van 32 kleuters (of nog erger: pubers) te moeten overstemmen, dan ontwikkel je flink wat stemkracht! En soms vergeet je die thuis uit te zetten, wat het nodige commentaar van je omgeving oplevert… “Shhhht!”

Een van mijn nichtjes heeft een  "leerkrachtenstem", waarmee ze bekend staat als “Juffrouw Brulboei”,


3. Spullen van thuis meenemen naar school

En dan vervolgens vergeten mee terug te nemen… Ik hoor overigens dat het bij de meeste andere beroepen andersom is: daar neem je wel eens iets van je werk mee naar huis. Ik kan me er niks bij voorstellen.

Velen maken zich hier schuldig aan. Meerdere spulletjes van thuis noemen, die nu op school liggen: zoals wasknijpers, een wokpan, een fietspomp, het eigen lamineerapparaat, de staafmixer en een aantal plantenpotjes. En dan heb ik het nog niet eens over alle zaken die  bewust voor school zijn aangeschaft. (Had ik nog iets vergeten op te noemen.......???)


4. Zelf ‘slecht’ luisteren tijdens instructies

Van de kinderen verwachten we dat ze stilletjes naar onze uitleg luisteren en serieus meedoen. Echter, bij studiedagen, vergaderingen en dergelijke, doen leerkrachten zelf helemaal niet zo goed mee en is er altijd wel iets heel belangrijks dat ze, tijdens de uitleg, met hun buur moeten bespreken.

Behoeft geloof ik geen verdere uitleg binnen de familie.....


5. Praten over school

Ga maar niet naast een leerkracht zitten op een verjaardag, want elk verhaal begint met ‘Bij mij in de klas…’ of ‘Vandaag zei een kind zo iets grappigs…’. Veel van die verhalen zijn alleen leuk voor andere onderwijsmensen. De rest van de bevolking kan er weinig mee.

Wanneer mijn neef en nicten op een famuiliebijeenkomst aan het praten slaan, haakt de rest van de familie inderdaad af. Een neef (= timmerman) begon er ooit eens doorheen te praten:  met ‘Bij ons op de bouw…’


6. De baas spelen

Je bent op school gewend constant de leiding te hebben en trekt dit ook door naar de thuissituatie… Gevaarlijk!

Als je echtgenoot zijn vinger op moet steken om te mogen praten, of je tijdens een etentje met vrienden het stilteteken gebruikt, dan wordt het tijd voor vakantie. Maar voor de rest, speel maar lekker de baas, jullie zijn er goed in!

donderdag 2 juli 2020


Vandaag voor de verandering een een persoonlijk verhaal..... Over werk. Mijn werk en de meerdere jobs die ik doe.

Zoals de meeste meelezers wel weten ben ik boerin. Melkveehoudster om precies te zijn. Zelfstandig, het ouderlijk bedrijf overgenomen. Manlief helpt zo nu en dan mee, in drukke tijden en ook zo nu en dan hulp van mijn zwager, bij een klus die ik na het ongeluk drie jaar geleden met mijn pols/hand niet meer zo goed kan uitvoeren. Maar goed, ik red me aardig in mijn eentje.
Mijn man maakt kaas op zijn ouderlijk bedrijf, dat hij runt met zijn broers. En inmiddels heeft één van de jongere generatie aangegeven ook in te willen stromen, dus een eventuele bedrijfsopvolger is geborgd aldaar.

Nu heb ik na mijn schooltijd op de Middelbare Landbouwschool niet altijd 100% thuis gewerkt. Toen ik van school kwam werd er bij ons op het dorp Giessenburg een dagboerderij gestart voor mensen met een beperking. Er werden mensen gevraagd, dus ik niet gewaagd, niet gewonnen, ik solliciteren.
En wat denk je?.... Aangenomen op De Hoeff. Dierverzorging kleindieren. (schapen, ezels, konijnen, kippen) Er was echter wel een voorwaarde. Ik moest me laten bijscholen in de gehandicaptenzorg, maar dat was geen probleem, de RSD verzorgde die scholing zelf. 

Affijn om een lang verhaal kort te maken. In de loop der jaren schakelde De Hoeff meer over op tuinbouw en werden de dieren steeds minder. Ik leerde door (naast mijn werk bij mijn ouders thuis) en kwam zo op De Rollebol (dagverblijf voor kinderen) terecht. De RSD ging op in Syndion en ik ging door de ziekte van mijn vader steeds minder uren voor Syndion werken.

Een aantal jaren terug overleed mijn vader, maar helemaal stoppen met mijn werk in de gehandicaptenzorg heb ik nooit gedaan. Het was wel aanpoten, maar een paar uurtjes per maand ben ik blijven werken om mijn diploma's in stand te houden.
Nu werd ik eind mei opgebeld vanuit het hoofdkantoor van Syndion of ik vanwege de coronacrisis wat meer en op vastere tijden zou kunnen werken..... op voor mij ideale werktijden. 's Morgens na en 's middags voor melktijd, in het vervoer als begeleidster van clienten op de bus om te waarborgen dat ze op hun plaats bleven en ondersteuning te bieden. En...... daar heb ik JA op gezegd!!
Ik werk nu dus meer, dat wil zeggen dat ik minder tijd heb om blogjes te maken.
Het kan dus zijn dat ik daarom zo af en toe een noodgreep maak door terug te grijpen naar een oud thema en dit te herhalen. (iets is beter dan niets moet je maar denken....) En mocht de overheid het nodig vinden om alle boeren uit Nederland te elimineren, dan kan ik zo de zorg weer in! 
Dit was een korte uiteenzetting van een lang verhaal. Ik hoop dat het een beetje te begrijpen was.
De Boerin 

Voor hen die meer over Syndion willen weten:


donderdag 9 januari 2020

Mijn man heeft het onlangs voor elkaar gekregen om tijdens een  vlucht met een KLM-toestel kaasblokjes uit te delen aan de passagiers. Een bijzonder ongewone aktie…..



…..Maar werd wel gewaardeerd door de crew...


Hij hoopt dat hij deze stunt nog eens kan herhalen!


vrijdag 15 december 2017


Als ik tijd heb en ik op de laptop van mijn man mag werken wordt de weblog op datum bij gewerkt.
We lopen op het moment wat achter, maar.....




Als ik tijd heb en ik op de laptop van mijn man mag werken wordt de weblog op datum bij gewerkt.
We lopen op het moment wat achter, maar.....



vrijdag 3 november 2017

Carpaal tunnel syndroom - animatie van een operatie - Xpert Clinic

Vandaag weer een persoonlijkverhaal om met jullie te delen. Ditmaal over de operatie van afgeloen woensdag.
Mijn pols, danwel het bot in de pols is niet rechtstandig geheeld en ook de duim is niet goed uit het gips gekomen.

Alle ellende begon dus na een drievoudig gebroken pols. 


Doordat het bot niet recht geheeld was(en dus krom staat) drukte het de spieren, pezen en zenuwen klem tussen het bot en de peesplaat. De vingers werden stuk voor stuk steeds dover en gevoellozer. In eerste instantie werd dit geschoven op het te strak zitten van het gips. En het zou met de tijd over moeten gaan. Het werd echter steeds erger, dus moest er een andere reden zijn. Na foto's bleek het dus het 'kromme' bot.

Om de problemen te verhelpen moest de handpalm en een stukje pols opengemaakt worden, dit om de pezen en spieren weer ruimte te geven. Ook de zenuw moest weer ruimte krijgen, dit doormiddel van een CTS-operatie. 



Voor de operatie mocht ik zes uur vóór de meldtijd nog eten. Tot maximaal twee uur vóór de meldtijd mocht ik nog heldere vloeibare dranken gebruiken (ranja, thee, water, appelsap), dit om de kans op misselijkheid na de operatie te voorkomen. De operatie vond plaats in de Lingepoliekliniek van het Rivas (dependance van het Beatrix- ziekenhuis) in Leerdam. (foto zie onder)




Aldaar aangekomen werd ik na even wachten in de wachtkamer opgehaald door een verpleegkundige, naar de operatiekamer.
Daar kreeg ik een operatiejasje aan en een mutsje op.
De verpleegkundige bevestigt een identificatiebandje om mijn pols en ontsmet de te opereren pols, de plastische chirurg en zijn assistente tekenden op de hand en pols het de openen gedeelte af. Ook werd de verdoving toegediend voor de operatie. Het was een plaatselijke verdoving, dus ik heb de operatie bewust meegemaakt.


Operatie

Tijdens de operatie wordt  de peesplaat doorgesneden. Dit om de pezen, spieren en de middelste zenuw ruimte te geven. Ik heb het snijden niet gezien, maar wel gehoord. Het klonk ongeveer alsof er een stuk golfkarton dat door een broodmes werd doorgesneden. De operatie duurt ongeveer 20 minuten. Het vrijmaken van de zenuw wordt ook wel Carpaal Tunnel Syndroom-operatie genoemd en daar heb ik hier een filmpje van:



Aan het eind van de operatie wordt de hand verbonden met een drukverband. Het verband zorgt voor tijdelijke rust van de hand en pols. De pols hoort hierbij licht achterover gebogen te zijn. De vingers en duim kunnen vrij bewegen. Een maximale vuist maken met de nagels in de handpalm lukt echter niet volledig omdat het verband dik is.
De wond zit op de palm van uw hand en loopt  vanaf de polsplooi in de richting van de vingers, in het verlengde van de ringvinger. De lengte bedraagt ongeveer 6 centimeter.

Na de operatie

Na de operatie hielp een verpleegkundige  met het uitrekken van het operatievest en aankleden en daarna kreeg ik een mitella om. De verpleegkundige gaf daarbij aanvullende informatie over de nazorg. Daarna mocht ik weer naar huis met mijn man en kreeg een controle-afspraak mee voor over twee weken bij de plastisch chirurg.

Weer thuis/Pijnbestrijding

De verdoving is na ongeveer zes uur  uit gewerkt.
Als de verdoving begint uit te werken, mag je van de dokter om de zes uur twee tabletten paracetamol à 500 mg. innemen. Helpt dit niet voldoende, dan nog een tablet ibuprofen à 400 mg. bij innemen, ook om de zes uur. Deze dosering mag maximaal 3 dagen achter elkaar gebruikt worden.

Na één week mag ik zelf thuis het verband verwijderen. U moet het verband tot die tijd droog houden. Als bescherming mag ik een speciale pleister plakken. Als het verband verwijderd is, mag de hand weer gewassen worden.
Over twee weken gaan de hechtigen eruit, maar moet ik nog wel heel voorzichtig zijn met dingen beetpakken enzo.
Tot zover mijn verhaal over de operatie. Ik hoop dat ik, als alles goed is gegaan, straks mijn hand weer normaal kan gaan gebruiken, met uitzondering van de duim dan, want die is niet operabel meer.



Carpaal tunnel syndroom - animatie van een operatie - Xpert Clinic

Vandaag weer een persoonlijkverhaal om met jullie te delen. Ditmaal over de operatie van afgeloen woensdag.
Mijn pols, danwel het bot in de pols is niet rechtstandig geheeld en ook de duim is niet goed uit het gips gekomen.

Alle ellende begon dus na een drievoudig gebroken pols. 


Doordat het bot niet recht geheeld was(en dus krom staat) drukte het de spieren, pezen en zenuwen klem tussen het bot en de peesplaat. De vingers werden stuk voor stuk steeds dover en gevoellozer. In eerste instantie werd dit geschoven op het te strak zitten van het gips. En het zou met de tijd over moeten gaan. Het werd echter steeds erger, dus moest er een andere reden zijn. Na foto's bleek het dus het 'kromme' bot.

Om de problemen te verhelpen moest de handpalm en een stukje pols opengemaakt worden, dit om de pezen en spieren weer ruimte te geven. Ook de zenuw moest weer ruimte krijgen, dit doormiddel van een CTS-operatie. 



Voor de operatie mocht ik zes uur vóór de meldtijd nog eten. Tot maximaal twee uur vóór de meldtijd mocht ik nog heldere vloeibare dranken gebruiken (ranja, thee, water, appelsap), dit om de kans op misselijkheid na de operatie te voorkomen. De operatie vond plaats in de Lingepoliekliniek van het Rivas (dependance van het Beatrix- ziekenhuis) in Leerdam. (foto zie onder)




Aldaar aangekomen werd ik na even wachten in de wachtkamer opgehaald door een verpleegkundige, naar de operatiekamer.
Daar kreeg ik een operatiejasje aan en een mutsje op.
De verpleegkundige bevestigt een identificatiebandje om mijn pols en ontsmet de te opereren pols, de plastische chirurg en zijn assistente tekenden op de hand en pols het de openen gedeelte af. Ook werd de verdoving toegediend voor de operatie. Het was een plaatselijke verdoving, dus ik heb de operatie bewust meegemaakt.


Operatie

Tijdens de operatie wordt  de peesplaat doorgesneden. Dit om de pezen, spieren en de middelste zenuw ruimte te geven. Ik heb het snijden niet gezien, maar wel gehoord. Het klonk ongeveer alsof er een stuk golfkarton dat door een broodmes werd doorgesneden. De operatie duurt ongeveer 20 minuten. Het vrijmaken van de zenuw wordt ook wel Carpaal Tunnel Syndroom-operatie genoemd en daar heb ik hier een filmpje van:



Aan het eind van de operatie wordt de hand verbonden met een drukverband. Het verband zorgt voor tijdelijke rust van de hand en pols. De pols hoort hierbij licht achterover gebogen te zijn. De vingers en duim kunnen vrij bewegen. Een maximale vuist maken met de nagels in de handpalm lukt echter niet volledig omdat het verband dik is.
De wond zit op de palm van uw hand en loopt  vanaf de polsplooi in de richting van de vingers, in het verlengde van de ringvinger. De lengte bedraagt ongeveer 6 centimeter.

Na de operatie

Na de operatie hielp een verpleegkundige  met het uitrekken van het operatievest en aankleden en daarna kreeg ik een mitella om. De verpleegkundige gaf daarbij aanvullende informatie over de nazorg. Daarna mocht ik weer naar huis met mijn man en kreeg een controle-afspraak mee voor over twee weken bij de plastisch chirurg.

Weer thuis/Pijnbestrijding

De verdoving is na ongeveer zes uur  uit gewerkt.
Als de verdoving begint uit te werken, mag je van de dokter om de zes uur twee tabletten paracetamol à 500 mg. innemen. Helpt dit niet voldoende, dan nog een tablet ibuprofen à 400 mg. bij innemen, ook om de zes uur. Deze dosering mag maximaal 3 dagen achter elkaar gebruikt worden.

Na één week mag ik zelf thuis het verband verwijderen. U moet het verband tot die tijd droog houden. Als bescherming mag ik een speciale pleister plakken. Als het verband verwijderd is, mag de hand weer gewassen worden.
Over twee weken gaan de hechtigen eruit, maar moet ik nog wel heel voorzichtig zijn met dingen beetpakken enzo.
Tot zover mijn verhaal over de operatie. Ik hoop dat ik, als alles goed is gegaan, straks mijn hand weer normaal kan gaan gebruiken, met uitzondering van de duim dan, want die is niet operabel meer.



woensdag 25 oktober 2017


 
Vandaag gaat de Boerin onder het mes
om de functie van haar hand grotendeels terug te krijgen.
De spieren en zenuwen zitten in de pols bekneld tussen
het bot (dat niet recht geheeld is) en de peesplaat.
Daarom is een operatie nodig om de vingers hun functie terug
te laten krijgen. De duim is niet operabel.
 
En verdere
 
 



 

 
 
 
 
 
 


 
Vandaag gaat de Boerin onder het mes
om de functie van haar hand grotendeels terug te krijgen.
De spieren en zenuwen zitten in de pols bekneld tussen
het bot (dat niet recht geheeld is) en de peesplaat.
Daarom is een operatie nodig om de vingers hun functie terug
te laten krijgen. De duim is niet operabel.
 
En verdere