ZES  DINGEN DIE HEEL VEEL LEERKRACHTEN DOEN.............. 
(en eigenlijk heel irritant zijn)

Leerkrachten zijn een volk apart en naast het spectrum aan fantastische eigenschappen dat zij bezitten, zijn sommige karaktertrekken iets, eh, minder benijdenswaardig.

Ik kan er over meepraten...... Ik heb zes neven en nichten (zowel 'volle', als aangetrouwd) die in het onderwijs werkzaam zijn. En soms.......GRRRRRRRRRR!!!!!!!!

1. Niet om kunnen gaan met taalfouten in je omgeving

Ook wanneer je niet op school bent en er geen kinderen in de buurt zijn, sta je ‘aan’ en voel je de behoefte om alles en iedereen te verbeteren.

Ik heb hier persoonlijk heel ook wel wat veel last van.(al werk ik dan voor het 'zeer speciaal onderwijs' als vervoersbegeleidster).  Als ik volwassenen dingen als ‘Hun komen wat later.’ of ‘Beter als gisteren’ hoor zeggen, ontstaat er een kleine kortsluiting in mijn hersenen en moet ik me inhouden niet ‘ZIJ!’ of ‘DAN!’ uit te roepen.

2. Heel hard praten

Als je gewend bent een klas van 32 kleuters (of nog erger: pubers) te moeten overstemmen, dan ontwikkel je flink wat stemkracht! En soms vergeet je die thuis uit te zetten, wat het nodige commentaar van je omgeving oplevert… “Shhhht!”

Een van mijn nichtjes heeft een  "leerkrachtenstem", waarmee ze bekend staat als “Juffrouw Brulboei”,

3. Spullen van thuis meenemen naar school

En dan vervolgens vergeten mee terug te nemen… Ik hoor overigens dat het bij de meeste andere beroepen andersom is: daar neem je wel eens iets van je werk mee naar huis. Ik kan me er niks bij voorstellen.

Velen maken zich hier schuldig aan. Meerdere spulletjes van thuis noemen, die nu op school liggen: zoals wasknijpers, een wokpan, een fietspomp, het eigen lamineerapparaat, de staafmixer en een aantal plantenpotjes. En dan heb ik het nog niet eens over alle zaken die  bewust voor school zijn aangeschaft. (Had ik nog iets vergeten op te noemen.......???)

4. Zelf ‘slecht’ luisteren tijdens instructies

Van de kinderen verwachten we dat ze stilletjes naar onze uitleg luisteren en serieus meedoen. Echter, bij studiedagen, vergaderingen en dergelijke, doen leerkrachten zelf helemaal niet zo goed mee en is er altijd wel iets heel belangrijks dat ze, tijdens de uitleg, met hun buur moeten bespreken.

Behoeft geloof ik geen verdere uitleg binnen de familie.....

5. Praten over school

Ga maar niet naast een leerkracht zitten op een verjaardag, want elk verhaal begint met ‘Bij mij in de klas…’ of ‘Vandaag zei een kind zo iets grappigs…’. Veel van die verhalen zijn alleen leuk voor andere onderwijsmensen. De rest van de bevolking kan er weinig mee.

Wanneer mijn neef en nicten op een famuiliebijeenkomst aan het praten slaan, haakt de rest van de familie inderdaad af. Een neef (= timmerman) begon er ooit eens doorheen te praten:  met ‘Bij ons op de bouw…’

6. De baas spelen

Je bent op school gewend constant de leiding te hebben en trekt dit ook door naar de thuissituatie… Gevaarlijk!

Als je echtgenoot zijn vinger op moet steken om te mogen praten, of je tijdens een etentje met vrienden het stilteteken gebruikt, dan wordt het tijd voor vakantie. Maar voor de rest, speel maar lekker de baas, jullie zijn er goed in!

Nu schaatsen we niet alleen op de Giessen; de famillie van mijn man heeft ook carts en ze mogen dan ook graag ijscarten...... (als er niet al te veel schaatsers op het ijs zijn)

Nu schaatsen we niet alleen op de Giessen; de famillie van mijn man heeft ook carts en ze mogen dan ook graag ijscarten...... (als er niet al te veel schaatsers op het ijs zijn)

Vandaag zetten we twee mensen in het zonnetje die al meer dan 25 jaar samen zijn, maar vandaag zij ze dus echt:

Al meer dan 25 jaar

Mijn zwager en schoonzuster

Hans en Corrie

Nu schaatsen we niet alleen op de Giessen; de famillie van mijn man heeft ook carts en ze mogen dan ook graag ijscarten...... (als er niet al te veel schaatsers op het ijs zijn)

Nu schaatsen we niet alleen op de Giessen; de famillie van mijn man heeft ook carts en ze mogen dan ook graag ijscarten...... (als er niet al te veel schaatsers op het ijs zijn)

Vandaag wil ik jullie vertellen over iets absurds dat we vorige week meemaakten omtrent het overlijden van mevrouw Corstanje.

Mevrouw Corstanje, Loes voor vrienden en bekenden, had voor zover bekend geen familie. Haar huwelijk met Bob was kinderloos gebleven. Zelf was ze enig kind. Ook het huwelijk van haar zwager, de broer van Bob was zonder kinderen, Bob’s broer en zijn vrouw Barbera zijn reeds overleden. En neven en nichten van zijn kant hebben zich nooit gemeld. Loes had zelf van haar moeders kant een oudere neef e nicht, Jan en Ans……. En als die nog leven in die dik in de 80 – 90. Met haar jongeren nicht Hannie heeft ze sinds 1969 geen contact meer gehad. Hannie stuurde toen een verhuisbericht dat ze naar Den Haag zou verhuizen met haar gezin. Dus….. Familie in directe lijn was er niet. Waarom ik dit schrijf…..  Omdat je dus niet zomaar iemands uitvaart mag regelen, ook niet als je al 16 jaar voor een alleenstaand hulpbehoevend persoon hebt gezorgd en precies weet wat haar laatste wensen waren. Als je weet waar de polissen voor de uitvaart zijn….. En dat werd ons op een snoeiharde manier duidelijk gemaakt door een begrafenis onderneming die ook de uitvaart van haar man Bob Corstanje had verzorgd, De firma Brouwershaven.

We belden na het overlijden naar de uitvaartonderneming, deden ons verhaal gaven de polisnummers door aan de uitvaartverzorger, zodat hij kon verifiëren dat er geld was voor de uitvaart en wachten af op wat er verder ging komen. Binnen een half uur belde de uitvaart verzorger terug dat zijn onderneming de opdracht tot uitvaartverzorging terug gaf omdat er geen nabestaanden waren en wij slechts de mantelzorgers. De verzekering van Aegon betaald de uitvaart alleen uit aan de nabestaanden van de overledene en het risico dat de uitvaart niet betaald zou worden was te groot. Dat durfden ze niet aan. Hij gaf ons de tip contact op te nemen met de gemeente en daar te vertellen dat we met een overledene zonder familie zaten. (……..) Klaar ben je…..
Gemeente gebeld! Mijn man legt uit aan de ambtenaar van dienst dat in verzorgingshuis de Schutse een overledene zonder familie is. Nou, daar wist de gemeente wel raad mee…. (komt vaker voor) De gemeente neemt dan contact op met NUMA, die komen langs met een body-bag, wikkelen de overleden daar in en dan gaan ze naar het crematorium. (HUH?????)
Dus nogmaals leggen we uit dat dat niet hoeft, er is geld voor een normale uitvaart, maar dat de verzekering niet uitkeert zonder nabestaanden, dus dat de gemeente niet voor de kosten opdraait. Nou dan moesten we maar contact opnemen met firma De Groot van De Haarhof, die deden wel meer klusjes voor de gemeente Gorinchem. En daar zit je dan, zonder telefoonboek geen nummers en met wensen van een overledenen die niet vervult kunnen worden.

Op kantoor van het verzorgingstehuis toen het telefoonnummer opgezocht van die uitvaartonderneming. Die kwamen (Hoera! Eindelijk iemand die geen nee zegt!)  Om een lang verhaal kort te maken. De Gemeente Gorinchem is nu opdrachtgever tot de uitvaart geworden, en via hen kan de uitvaartonderneming de polissen verzilveren. Maar omdat de gemeente opdrachtgever is moest de begrafenis wel een crematie worden, want dat was het goedkoopst en Gorinchem heeft een contract met het crematorium in Amersfoort, waar ze cremeren voor €500,-- (!). Ook mocht alleen de goedkoopste kist gebruikt worden.  Aan die eisen hebben we voldaan. Verder hebben we een uitvaartdienst (Herdenkingsdienst onder leiding van Ds. M. Mensink) in het verzorgingsthuis gehouden, zodat iedere bewoner die afscheid wilde nemen dat ook kon doen. Loes had verder geen vrienden of bekenden. En bijzondere uitvaart zonder toeters of bellen dus. Een waarschijnlijk een behoorlijke winst, omdat het overschot van geld van de uitvaart nu in de zak van de gemeenschap glijdt. Mevrouw heeft namelijk 70 jaar voor haar uitvaar gespaard. Haar vader had al een uitvaart polis voor haar laten maken toen ze nog een baby was…….

(hierbij een kopie van de eerste polis. Een vooroorlogs exemplaar. waarbij de vader van Loes iedere week al 8 cent opzij lag voor de uitvaart van zijn dochter. En dan zou de gemeente haar van de armenzorg uit willen cremeren.... Ik bedoel maar; Er is geld en alleen omdat er geen naaste familie is keert een verzelering niet uit. We hebben er geen woorden voor.....)

 

Dit verhaal is waar gebeurd, en aangezien er geen familie is zijn ook de namen niet gefingeerd. We zijn namelijk nog steed op zoek naar familie zowel van de Corstanje als van de Slooter kant. Niet dat er geld of goederen meer zijn, dat is inmiddels aan de Gemeenschap vervallen, maar om ons verhaal kwijt te kunnen, hoe de laatste jaren van Bob en Loes geweest zijn.

Vandaag wil ik jullie vertellen over iets absurds dat we vorige week meemaakten omtrent het overlijden van mevrouw Corstanje.

Mevrouw Corstanje, Loes voor vrienden en bekenden, had voor zover bekend geen familie. Haar huwelijk met Bob was kinderloos gebleven. Zelf was ze enig kind. Ook het huwelijk van haar zwager, de broer van Bob was zonder kinderen, Bob’s broer en zijn vrouw Barbera zijn reeds overleden. En neven en nichten van zijn kant hebben zich nooit gemeld. Loes had zelf van haar moeders kant een oudere neef e nicht, Jan en Ans……. En als die nog leven in die dik in de 80 – 90. Met haar jongeren nicht Hannie heeft ze sinds 1969 geen contact meer gehad. Hannie stuurde toen een verhuisbericht dat ze naar Den Haag zou verhuizen met haar gezin. Dus….. Familie in directe lijn was er niet. Waarom ik dit schrijf…..  Omdat je dus niet zomaar iemands uitvaart mag regelen, ook niet als je al 16 jaar voor een alleenstaand hulpbehoevend persoon hebt gezorgd en precies weet wat haar laatste wensen waren. Als je weet waar de polissen voor de uitvaart zijn….. En dat werd ons op een snoeiharde manier duidelijk gemaakt door een begrafenis onderneming die ook de uitvaart van haar man Bob Corstanje had verzorgd, De firma Brouwershaven.

We belden na het overlijden naar de uitvaartonderneming, deden ons verhaal gaven de polisnummers door aan de uitvaartverzorger, zodat hij kon verifiëren dat er geld was voor de uitvaart en wachten af op wat er verder ging komen. Binnen een half uur belde de uitvaart verzorger terug dat zijn onderneming de opdracht tot uitvaartverzorging terug gaf omdat er geen nabestaanden waren en wij slechts de mantelzorgers. De verzekering van Aegon betaald de uitvaart alleen uit aan de nabestaanden van de overledene en het risico dat de uitvaart niet betaald zou worden was te groot. Dat durfden ze niet aan. Hij gaf ons de tip contact op te nemen met de gemeente en daar te vertellen dat we met een overledene zonder familie zaten. (……..) Klaar ben je…..
Gemeente gebeld! Mijn man legt uit aan de ambtenaar van dienst dat in verzorgingshuis de Schutse een overledene zonder familie is. Nou, daar wist de gemeente wel raad mee…. (komt vaker voor) De gemeente neemt dan contact op met NUMA, die komen langs met een body-bag, wikkelen de overleden daar in en dan gaan ze naar het crematorium. (HUH?????)
Dus nogmaals leggen we uit dat dat niet hoeft, er is geld voor een normale uitvaart, maar dat de verzekering niet uitkeert zonder nabestaanden, dus dat de gemeente niet voor de kosten opdraait. Nou dan moesten we maar contact opnemen met firma De Groot van De Haarhof, die deden wel meer klusjes voor de gemeente Gorinchem. En daar zit je dan, zonder telefoonboek geen nummers en met wensen van een overledenen die niet vervult kunnen worden.

Op kantoor van het verzorgingstehuis toen het telefoonnummer opgezocht van die uitvaartonderneming. Die kwamen (Hoera! Eindelijk iemand die geen nee zegt!)  Om een lang verhaal kort te maken. De Gemeente Gorinchem is nu opdrachtgever tot de uitvaart geworden, en via hen kan de uitvaartonderneming de polissen verzilveren. Maar omdat de gemeente opdrachtgever is moest de begrafenis wel een crematie worden, want dat was het goedkoopst en Gorinchem heeft een contract met het crematorium in Amersfoort, waar ze cremeren voor €500,-- (!). Ook mocht alleen de goedkoopste kist gebruikt worden.  Aan die eisen hebben we voldaan. Verder hebben we een uitvaartdienst (Herdenkingsdienst onder leiding van Ds. M. Mensink) in het verzorgingsthuis gehouden, zodat iedere bewoner die afscheid wilde nemen dat ook kon doen. Loes had verder geen vrienden of bekenden. En bijzondere uitvaart zonder toeters of bellen dus. Een waarschijnlijk een behoorlijke winst, omdat het overschot van geld van de uitvaart nu in de zak van de gemeenschap glijdt. Mevrouw heeft namelijk 70 jaar voor haar uitvaar gespaard. Haar vader had al een uitvaart polis voor haar laten maken toen ze nog een baby was…….

(hierbij een kopie van de eerste polis. Een vooroorlogs exemplaar. waarbij de vader van Loes iedere week al 8 cent opzij lag voor de uitvaart van zijn dochter. En dan zou de gemeente haar van de armenzorg uit willen cremeren.... Ik bedoel maar; Er is geld en alleen omdat er geen naaste familie is keert een verzelering niet uit. We hebben er geen woorden voor.....)

 

Dit verhaal is waar gebeurd, en aangezien er geen familie is zijn ook de namen niet gefingeerd. We zijn namelijk nog steed op zoek naar familie zowel van de Corstanje als van de Slooter kant. Niet dat er geld of goederen meer zijn, dat is inmiddels aan de Gemeenschap vervallen, maar om ons verhaal kwijt te kunnen, hoe de laatste jaren van Bob en Loes geweest zijn.

Mijn eerste bromfiets

Mijn eerste brommer.....
Ik reed een Vespa, mijn man een Kreidler. Mijn moeders eerste brommertje was een Solex. mijn opa van moederskant reed ooit Muskito en mijn overgrootvader van vaderskant reed een Mobilet. Mijn vader moest zijn Zundapp met zijn jongere broers delen....
En.... wat was uw eerste brommer?

Mijn eerste bromfiets

Mijn eerste brommer.....
Ik reed een Vespa, mijn man een Kreidler. Mijn moeders eerste brommertje was een Solex. mijn opa van moederskant reed ooit Muskito en mijn overgrootvader van vaderskant reed een Mobilet. Mijn vader moest zijn Zundapp met zijn jongere broers delen....
En.... wat was uw eerste brommer?

 

Veel mantelzorgers hebben een baan. En.......dat is heel vaak lastig om te combineren met de mantelzorgtaak. Je kunt niet zomaar van je werk weglopen  of wegblijven als de zorgvrager daarom vraagt. Het is daarom handig, zoniet wenselijk om bij je baas/leidinggevende kenbaar te maken dat je ook nog "een baan" naast je baan hebt, namelijk die van zorgverlener, en dat kan in veel gevallen heel verhelderend en bevrijdend werken om je verhaal kwijt te kunnen.

 

Als je een baan hebt, en je bent mantelzorger kun je zelfs aanspraak maken op bepaalde rechten:



rend zorgverlof, thuiszorg en mantelzorg.

Kortdurend zorgverlof

Kortdurend zorgverlof is bedoeld om enkele dagen noodzakelijke zorg aan (pleeg)kinderen, de partner of ouders te kunnen geven. De werkgever betaalt minstens 70% van het loon door.
Met kortdurend zorgverlof kunnen werknemers inspringen op situaties waarin (pleeg) kinderen, de partner of ouders tijdelijk zorg nodig hebben. Een ouder hoeft niet op het adres van de werknemer ingeschreven te staan. Dat geldt wel voor partner en kinderen. Voor pleegkinderen moet er een pleegcontract zijn.

Langdurend zorgverlof

Langdurend zorgverlof is bedoeld voor werknemers die gedurende langere tijd voor een zieke naaste moeten zorgen. De werkgever hoeft de werknemer niet door te betalen. Een werknemer heeft recht op langdurend zorgverlof voor de zorg aan de partner, het eigen kind of de ouders. Het gaat om zorg voor iemand die levensbedreigend ziek is. De werkgever kan langdurend zorgverlof alleen weigeren als het bedrijf door het verlof ernstige problemen ondervindt.

Thuiszorg

Wie thuis verzorging, verpleging of huishoudelijke hulp nodig heeft, kan een beroep doen op thuiszorg. Ouderen, chronisch zieken of mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking kunnen voor thuiszorg in aanmerking komen. De overheid wil dat thuiszorg makkelijk toegankelijk is en dat mensen zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen.

Mantelzorgcompliment

Er zijn ruim 2,6 miljoen mantelzorgers in Nederland. Zij zorgen langdurig en onbetaald voor hun zieke familieleden of vrienden. Mantelzorg is intensief, zeker als de mantelzorger dit combineert met een baan. Vervangende zorg (respijtzorg) kan helpen. Net als een blijk van waardering, zoals het mantelzorgcompliment.



Persoonlijk

Nu even een persoonlijk item......
Ik ben in 2000 begonnen als mantelzorger van een vrouw, een weduwe van een werknemer van het bedrijf van schoonfamilie. Mijn man vroeg me eens bij haar te gaan kijken, na het overlijden van haar man, omdat hij gehoord had dat het niet helemaal goed ging daar in huis. Daar aangekomen vonden wij haar liggend op de bank, met, wat later bleek, een verwaarloosde gebroken heup. In het ziekenhuis bleek dat er totaal geen familie meer was, en dat ze psychisch niet in orde was. Mevrouw had het I.Q. van een kind van 6 á 7 jaar  oud en bleek licht autistisch. Na een periode in het ziekenhuis en verpleegtehuis kwam ze weer thuis wonen. Ook dit was niet echt een succes. De thuiszorgorganisatie liep tegen problemen aan. En ook ik kwam in de knoei met mijn tijd, omdat intussen ook mijn  vader lichamelijk achteruit ging.
Affijn  na twee jaar is mevrouw Corstanje (misscien is er nog wel ergens familie die het leest?) op genomen in een verzorgingstehuis en heeft het daar redelijk naar haar zin. De laatste tijd weer wat minder.... want de directie heeft bepaald dat  de verpleging minder mag doen en de oudjes juist weer wat meer........ en dat kunnen ze dus niet! Ze zitten niet voor niets in een VERZORGINGS- tehuis.
Eén á twee keer in de week ga ik haar dus op zoeken en ik doe de was en de boodschappen voor haar. En verdere dingen die nodig zijn.....Want tja...... familie heeft ze niet.
Verder zorg ik ook nog voor mijn  ouders. Mijn vader kan niet meer lopen, en mijn moeder kan de verzorging voor hem niet alleen aan. Bovendien heeft mij  moeder ook leeftijds mankementjes waarbij ze geholpen moet worden. (Tillen, sjouwen, enz.)
Nu heb ik dus een eigen bedrijfje (ik heb de veehouderij van mijn ouders overgenomen) en wonen mijn ouders en mijn man en ik bij elkaar. We hebben een oude boerderij met twee huisnummers, dus zeg maar twee onder één kap, maar dan met één toilet en badkamer voor twee gezinnen. Mijn man en ik hebben overigens (verdrietig genoeg) géén kinderen, dus tijd genoeg om voor de oudjes te zorgen. Mijn grootste angst is in wezen om zelf ziek te worden. Of iets te gaan mankeren. Ik heb geen broers of zussen die de zorgtaak over kunnen nemen. Gelukkig kan ik terugvallen op een nicht die me vaak help als het nodig is.
Vakantie ken ik niet. Een daagje uit....Dat is een paar uur. Géén volledige dag. 's Nachts soms meerdere keren even helpen om mijn vader te keren, om doorliggen te voorkomen. Kortom....Nachtrust Ho maar.....
Mantelzorg is een 24-uurs taak!

 

Veel mantelzorgers hebben een baan. En.......dat is heel vaak lastig om te combineren met de mantelzorgtaak. Je kunt niet zomaar van je werk weglopen  of wegblijven als de zorgvrager daarom vraagt. Het is daarom handig, zoniet wenselijk om bij je baas/leidinggevende kenbaar te maken dat je ook nog "een baan" naast je baan hebt, namelijk die van zorgverlener, en dat kan in veel gevallen heel verhelderend en bevrijdend werken om je verhaal kwijt te kunnen.

 

Als je een baan hebt, en je bent mantelzorger kun je zelfs aanspraak maken op bepaalde rechten:



rend zorgverlof, thuiszorg en mantelzorg.

Kortdurend zorgverlof

Kortdurend zorgverlof is bedoeld om enkele dagen noodzakelijke zorg aan (pleeg)kinderen, de partner of ouders te kunnen geven. De werkgever betaalt minstens 70% van het loon door.
Met kortdurend zorgverlof kunnen werknemers inspringen op situaties waarin (pleeg) kinderen, de partner of ouders tijdelijk zorg nodig hebben. Een ouder hoeft niet op het adres van de werknemer ingeschreven te staan. Dat geldt wel voor partner en kinderen. Voor pleegkinderen moet er een pleegcontract zijn.

Langdurend zorgverlof

Langdurend zorgverlof is bedoeld voor werknemers die gedurende langere tijd voor een zieke naaste moeten zorgen. De werkgever hoeft de werknemer niet door te betalen. Een werknemer heeft recht op langdurend zorgverlof voor de zorg aan de partner, het eigen kind of de ouders. Het gaat om zorg voor iemand die levensbedreigend ziek is. De werkgever kan langdurend zorgverlof alleen weigeren als het bedrijf door het verlof ernstige problemen ondervindt.

Thuiszorg

Wie thuis verzorging, verpleging of huishoudelijke hulp nodig heeft, kan een beroep doen op thuiszorg. Ouderen, chronisch zieken of mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking kunnen voor thuiszorg in aanmerking komen. De overheid wil dat thuiszorg makkelijk toegankelijk is en dat mensen zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen.

Mantelzorgcompliment

Er zijn ruim 2,6 miljoen mantelzorgers in Nederland. Zij zorgen langdurig en onbetaald voor hun zieke familieleden of vrienden. Mantelzorg is intensief, zeker als de mantelzorger dit combineert met een baan. Vervangende zorg (respijtzorg) kan helpen. Net als een blijk van waardering, zoals het mantelzorgcompliment.



Persoonlijk

Nu even een persoonlijk item......
Ik ben in 2000 begonnen als mantelzorger van een vrouw, een weduwe van een werknemer van het bedrijf van schoonfamilie. Mijn man vroeg me eens bij haar te gaan kijken, na het overlijden van haar man, omdat hij gehoord had dat het niet helemaal goed ging daar in huis. Daar aangekomen vonden wij haar liggend op de bank, met, wat later bleek, een verwaarloosde gebroken heup. In het ziekenhuis bleek dat er totaal geen familie meer was, en dat ze psychisch niet in orde was. Mevrouw had het I.Q. van een kind van 6 á 7 jaar  oud en bleek licht autistisch. Na een periode in het ziekenhuis en verpleegtehuis kwam ze weer thuis wonen. Ook dit was niet echt een succes. De thuiszorgorganisatie liep tegen problemen aan. En ook ik kwam in de knoei met mijn tijd, omdat intussen ook mijn  vader lichamelijk achteruit ging.
Affijn  na twee jaar is mevrouw Corstanje (misscien is er nog wel ergens familie die het leest?) op genomen in een verzorgingstehuis en heeft het daar redelijk naar haar zin. De laatste tijd weer wat minder.... want de directie heeft bepaald dat  de verpleging minder mag doen en de oudjes juist weer wat meer........ en dat kunnen ze dus niet! Ze zitten niet voor niets in een VERZORGINGS- tehuis.
Eén á twee keer in de week ga ik haar dus op zoeken en ik doe de was en de boodschappen voor haar. En verdere dingen die nodig zijn.....Want tja...... familie heeft ze niet.
Verder zorg ik ook nog voor mijn  ouders. Mijn vader kan niet meer lopen, en mijn moeder kan de verzorging voor hem niet alleen aan. Bovendien heeft mij  moeder ook leeftijds mankementjes waarbij ze geholpen moet worden. (Tillen, sjouwen, enz.)
Nu heb ik dus een eigen bedrijfje (ik heb de veehouderij van mijn ouders overgenomen) en wonen mijn ouders en mijn man en ik bij elkaar. We hebben een oude boerderij met twee huisnummers, dus zeg maar twee onder één kap, maar dan met één toilet en badkamer voor twee gezinnen. Mijn man en ik hebben overigens (verdrietig genoeg) géén kinderen, dus tijd genoeg om voor de oudjes te zorgen. Mijn grootste angst is in wezen om zelf ziek te worden. Of iets te gaan mankeren. Ik heb geen broers of zussen die de zorgtaak over kunnen nemen. Gelukkig kan ik terugvallen op een nicht die me vaak help als het nodig is.
Vakantie ken ik niet. Een daagje uit....Dat is een paar uur. Géén volledige dag. 's Nachts soms meerdere keren even helpen om mijn vader te keren, om doorliggen te voorkomen. Kortom....Nachtrust Ho maar.....
Mantelzorg is een 24-uurs taak!

- moppen over moederdag -

Op moederdag vraagt een liefhebbende echtgenoot aan zijn vrouw: "Schatje wat heb je liefst vandaag? Een uitgebreid ontbijt op bed of een stevige vrijpartij?

"De lieve echtgenote antwoordt direct:"Een stevige vrijpartij"
De echtgenoot vraagt verbaasd: "Zo'n snelle beslissing, hoe komt dat?"
Waarop zij antwoordt: "Opnieuw douchen is sneller dan de keuken helemaal opruimen.

Vrouw tegen man: `Jouw moeder is net een krant`
Man: `Hoezo? Heeft ze zoveel nieuws te vertellen dan?`
Vrouw: `Nee, ze komt haast iedere dag!`

De ene man zegt tegen andere: Mijn schoonmoeder is een engel.
Antwoord de ander: Dan heb jij geluk, de mijne leeft nog.....

Briefje voor m'n lieve moeder:
Lieve mama,

helaas kan ik, vanwege een voetbalwedstrijd, op moederdag niet van de partij zijn bij uw traditioneel gezellige koffietafel, maar koop voor u zelf een mooie bos bloemen.
Hartelijke groeten van uw liefhebbende zoon.

PS: Ik had er een briefje van 50 euro bij willen doen, maar de envelop was helaas al dichtgeplakt!

- moppen over moederdag -

Op moederdag vraagt een liefhebbende echtgenoot aan zijn vrouw: "Schatje wat heb je liefst vandaag? Een uitgebreid ontbijt op bed of een stevige vrijpartij?

"De lieve echtgenote antwoordt direct:"Een stevige vrijpartij"
De echtgenoot vraagt verbaasd: "Zo'n snelle beslissing, hoe komt dat?"
Waarop zij antwoordt: "Opnieuw douchen is sneller dan de keuken helemaal opruimen.

Vrouw tegen man: `Jouw moeder is net een krant`
Man: `Hoezo? Heeft ze zoveel nieuws te vertellen dan?`
Vrouw: `Nee, ze komt haast iedere dag!`

De ene man zegt tegen andere: Mijn schoonmoeder is een engel.
Antwoord de ander: Dan heb jij geluk, de mijne leeft nog.....

Briefje voor m'n lieve moeder:
Lieve mama,

helaas kan ik, vanwege een voetbalwedstrijd, op moederdag niet van de partij zijn bij uw traditioneel gezellige koffietafel, maar koop voor u zelf een mooie bos bloemen.
Hartelijke groeten van uw liefhebbende zoon.

PS: Ik had er een briefje van 50 euro bij willen doen, maar de envelop was helaas al dichtgeplakt!

Enkele weken geleden hielden mijn man en zwagers

 "OPEN DAG" op het nieuwe veebedrijf/kaasmakerij

Alles verliep vlotjes.......

.... en gelukkig hebben we de foto's nog!!

De nieuwe locatie

De werktuigenschuur voor de gelegenheid opgeleukt met een speelkasteel voor de kids

Want er waren best aardig wat mensen op de been...

Bedrijven konden zichzelf promoten en reclamemaken op de voergang tussende koeien

..... of de nieuwste machines laten zien op het erf

En natuurlijk kon men praten over en kijken naar koetjes en kalfjes!

Of de melkstal bekijken.

Zwager Anne stond de mensen te woord

Schoonzus Corrie stond voor de verandering nu eens niet in de lingerie, maar tussen de kazen van haar broers

Schoonzus Ageeth gaf rondleidingen

Bijvoorbeeld aan de familie Boon

En ook de inwendige mens werd niet vergeten

Er was voldoende te drinken en te eten

Want het was behoorlijk druk die dag!

En de oude boerderij....

Hier van boven te bewonderen

..staat er troostloos en verlaten bij..

Waar de koeien voorheen stonden is het nu een kale boel

In afwachting van afbraak